Меѓународниот шаховски конгрес од 1904 година во Кембриџ Спрингс, Пенсилванија, означи историска пресвртница како прв голем меѓународен турнир одржан во Соединетите Американски Држави. Овој настан стана клучен момент за Златната ера на шахот, претставувајќи мост помеѓу класичните европски традиции и растечката улога на американската шаховска сцена.
Собир на легендарни мајстори
На турнирот учествуваа шеснаесет од најмоќните играчи во светот, што го прави еден од најсилните натпревари во раните години на 20 век. Во составот беа:
Емануел Ласкер: актуелен светски шампион и доминантна сила во шаховската стратегија.
Михаил Чигорин: Легендарниот руски мајстор и пионер на советската шаховска школа.
Давид Јановски: Блескав полско-француски тактичар познат по својата агресивна и креативна игра.
Френк Џејмс Маршал: Младиот американски предизвикувач кој го шокираше светот со тоа што го освои турнирот непоразен, завршувајќи пред светскиот шампион.
Други значајни учесници беа Хари Нелсон Пилсбери, Карл Шлехтер и Ричард Тајхман.
Отстранувањето на кралскиот крст од оригиналниот дизајн на Стаунтон беше намерна мерка за инклузивност, со која се оддава почит на разновидните потекла на меѓународните играчи преку враќање на играта кон нејзините секуларни и апстрактни корени. Овој дизајн го воспостави шаховскиот поток како неутрална арена на логика, ослободена од специфични религиозни конотации.
