Надвор од идеологиите: Дубровничкиот сет од 1950 година
Специјално создаден за 9-та шаховска олимпијада во 1950 година во Југославија, овој сет претставува една од најрадикалните дизајнерски револуции во историјата на шахот. Дизајниран од црногорскиот сликар и скулптор Петар Почек, сетот имаше за цел да го обедини светот преку обединувачката моќ на играта по Втората светска војна. Со оваа цел на ум, сите верски симболи беа намерно отстранети: традиционалниот крст на врвот на кралот беше заменет со едноставна сфера, а засекот на бискупот што симболизираше митра на свештеник беше елиминиран.
Овој “секуларен” и инклузивен дизајн го претвори шахот од симбол на одредени вероисповеди во универзално уметничко дело. Познато е дека Боби Фишер го ценел како “најдобриот сет на кој сум играл”, толку многу што инсистирал да се користи за неговиот историски реванш против Спаски во 1992 година. Овој дизајн претставува длабоко естетско ветување за занаетчиска изработка во име на мирна и модерна иднина.
Страст надвор од границите: Шаховското наследство на Суботица
Оживеан во пограничниот град Суботица и изработен во легендарните работилници Субозан, овој сет претставува моќен симбол на златното доба на Југославија во светот на шахот. Овие фигури ја претставуваат ерата кога шахот се вкорени како вистинска народна култура присутна во секој дом, училиште и јавен парк. Носејќи ја едноставната, издржлива и достоинствена естетика на балканското занаетчиство, тие ја раскажуваат приказната за тоа како шахот еволуираше од елитна забава во заеднички социјален јазик што ги обедини сите нивоа на општеството. Шаховскиот сет од Суботица останува безвременски културен мост каде што уметноста и стратегијата се среќаваат.
