Ideologieën voorbij: De Dubrovnik-reeks van 1950
Dit spel werd speciaal gemaakt voor de 9e Schaakolympiade in 1950 in Joegoslavië en vertegenwoordigt een van de meest radicale ontwerprevoluties in de schaakgeschiedenis. Ontworpen door de Montenegrijnse schilder en beeldhouwer Petar Poček, had het spel als doel de wereld te herenigen door de verenigende kracht van het spel na de Tweede Wereldoorlog. Met dit doel voor ogen werden alle religieuze symbolen opzettelijk verwijderd: het traditionele kruis op de koning werd vervangen door een eenvoudige bol en de inkeping op de bisschop die de mijter van een geestelijke symboliseert, werd verwijderd.
Dit “seculiere” en inclusieve ontwerp veranderde schaken van een symbool van specifieke geloven in een universeel kunstwerk. Bobby Fischer stond erom bekend dat hij het “de beste set waar ik ooit op heb gespeeld” vond, zozeer zelfs dat hij erop stond dat het werd gebruikt voor zijn historische rematch tegen Spassky in 1992. Dit ontwerp is een diepgaande esthetische belofte van vakmanschap voor een vreedzame en moderne toekomst.
Een passie voorbij grenzen: Het schaakerfgoed van Subotica
Deze set is tot leven gewekt in de grensstad Subotica en vervaardigd in de legendarische werkplaatsen van Subozan. Het is een krachtig symbool van de gouden eeuw van Joegoslavië in de schaakwereld. Deze stukken vertegenwoordigen een tijdperk waarin schaken wortel schoot als een echte volkscultuur die in elk huis, elke school en elk openbaar park te vinden was. Ze dragen de eenvoudige, duurzame en waardige esthetiek van het Balkan-ambacht en vertellen het verhaal van hoe schaken evolueerde van een elitair streven naar een gedeelde sociale taal die alle lagen van de samenleving verenigde. Het Subotica spel blijft een tijdloze culturele brug waar kunstzinnigheid en strategie elkaar ontmoeten.
