Tajemnica Dwunastu Znaków, czyli po łacinie “Gra Dwunastu Znaków”, Ludus Duodecim Scriptorum, była szeroko rozpowszechnioną grą strategiczną i losową w całym Imperium Rzymskim, od koszar wojskowych po cesarskie pałace. Przykłady wyryte w marmurowych posadzkach starożytnego miasta Efez, zwłaszcza na schodach Biblioteki Celsusa, dokumentują centralną rolę tej gry w rzymskim życiu codziennym. Gra składa się z planszy z trzema rzędami po 12 znaczników, a jej celem jest przemieszczenie pionów do strefy domowej za pomocą trzech kości.
Przodek backgammona
Na przestrzeni wieków uproszczenie zasad i przejście do formatu dwurzędowego dało początek grze znanej jako Tabula, bezpośredniej poprzedniczce współczesnego Backgammona. Ludus Duodecim Scriptorum to nie tylko rozrywka; to wyryty w kamieniu testament starożytnego umysłu dążącego do matematycznego prawdopodobieństwa, zarządzania ryzykiem i wiecznej walki z losem.
