Odzwierciedlając XII-wieczną estetykę islamską, te elementy Shatranj są namacalnymi świadkami tysiącletniej podróży szachów ze Wschodu na Zachód. W tej epoce abstrakcyjne formy pod wpływem stylów Abbasydów i Fatymidów migrowały przez Al-Andalus do Hiszpanii i całej Europy. Odkrycie niemal identycznych elementów w hiszpańskich stanowiskach archeologicznych dowodzi, że ten geometryczny język stał się uniwersalnym językiem artystycznym, który przekroczył granice. Zestaw ten opowiada o wspólnej historii, w której różne cywilizacje spotkały się dzięki wspólnym dążeniom estetycznym i intelektualnym.
