ŞAHÎ Abul-Abbas: Αμπούλ Αμπούλ: Το ταξίδι του ελέφαντα σε τρεις ηπείρους
Η φιγούρα αυτή πήρε το όνομά της από τον θρυλικό λευκό ελέφαντα Αμπούλ-Αμπάς, που δώρισε ο χαλίφης των Αββασιδών Χαρούν αλ-Ρασίντ στον Άγιο Ρωμαίο αυτοκράτορα Καρλομάγνο τον 9ο αιώνα. Αυτό το ιστορικό ταξίδι συμβολίζει τη μετανάστευση του σκακιού από την Ινδία και τη Μέση Ανατολή στην Ευρώπη, σηματοδοτώντας μία από τις πρώτες μεγάλες πολιτιστικές ανταλλαγές στην ιστορία. Ενσαρκώνοντας την εξέλιξη του κομματιού που είναι γνωστό στο σύγχρονο σκάκι ως απεριόριστος διαγώνιος κινήτης, αυτό το σχέδιο προσφέρει μια απρόσκοπτη σύνθεση Ανατολής και Δύσης, συγχωνεύοντας την αρχαία ανατολική εικονογραφία με τη δυτική στρατηγική κληρονομιά. Κάποτε ήταν ένα κομμάτι που περιοριζόταν στο να πηδάει δύο τετράγωνα διαγώνια, ο “Ελέφαντας” επαναπροσδιορίζεται εδώ για να τιμήσει τις ιστορικές του ρίζες, ενώ παράλληλα αγκαλιάζει τον σύγχρονο ρόλο του στη σκακιέρα.
Στην ιστορία του σκακιού, το κομμάτι αυτό έχει ονομαστεί ελέφαντας, κροκόδειλος, χελώνα, καμήλα, σημαιοφόρος, αγγελιοφόρος, αξιωματικός, λόγχη, δρομέας, κυνηγός, τοξότης, γελωτοποιός, διαγώνιος και αξιωματικός. Το σχέδιό του στο σύγχρονο σκάκι έχει συνήθως το σχήμα της μίτας του αξιωματικού.
Ο ελέφαντας Καρλομάγνος: Καρλόπουλος: Μια μεγαλοπρεπής μεσαιωνική κληρονομιά
Χρονολογείται από τον 11ο αιώνα και πιστεύεται ότι προέρχεται από τη Νότια Ιταλία ή την Ισπανία, η φημισμένη αυτή συλλογή αντιπροσωπεύει το αποκορύφωμα της χειροτεχνίας του ελεφαντόδοντου. Μέρος της περίφημης “Σκακιέρας του Καρλομάγνου”, αυτή η φιγούρα ελέφαντα ξεχωρίζει με τα περίτεχνα σκαλίσματα που αντικατοπτρίζουν την αριστοκρατική ενδυμασία και τα συμβολικά στοιχεία της εποχής. Καταγράφοντας την αισθητική μεταμόρφωση του σκακιού καθώς μετανάστευσε από τον ισλαμικό κόσμο στις ευρωπαϊκές αυλές, το κομμάτι αυτό αποδεικνύει ότι το παιχνίδι δεν ήταν μόνο ένα εργαλείο στρατηγικής αλλά και ένα ισχυρό σύμβολο διπλωματικής και πολιτιστικής ισχύος.
1950 Dubrovnik και Staunton Bishops: Μορφή και Συμβολισμός
Αυτή η εικόνα αντιπαραβάλλει το πώς δύο διαφορετικές σχεδιαστικές φιλοσοφίες αντικατοπτρίζονται στα κομμάτια του αξιωματικού (Το 1ο και το 3ο κομμάτι από αριστερά ανήκουν στο σετ Ντουμπρόβνικ). Ο επίσκοπος Dubrovnik του 1950 προσφέρει μια πιο κοσμική και μοντέρνα αισθητική, που ορίζεται από την κομψή σιλουέτα και τις λεπτές λεπτομέρειες, χωρίς θρησκευτικά σύμβολα. Αντίθετα, ο επίσκοπος Staunton ακολουθεί τις παραδοσιακές χριστιανικές φόρμες, διαθέτοντας μια εξέχουσα μίτρα που κόβει ένα θρησκευτικό σύμβολο μέσα σε μια πιο άκαμπτη και στιβαρή δομή. Η διάκριση μεταξύ του δυναμικού, περιεκτικού σχεδιασμού του Dubrovnik και των παραδοσιακών ορίων του Staunton καταδεικνύει πώς τα πιόνια του σκακιού χρησιμεύουν ως αναπαραστάσεις της πολιτιστικής ταυτότητας.
Ο Επίσκοπος Dominic Snow: Σοπράνο: Μια σύγχρονη στρατηγική μορφή
Αντανακλώντας το δημιουργικό όραμα του καλλιτέχνη Dominic Snow, αυτό το κομμάτι δίνει μια σύγχρονη, γλυπτική ζωή στις παραδοσιακές σκακιστικές φιγούρες. Η ρευστή του μορφή και οι εξαιρετικές χρωματικές μεταβάσεις ξεπερνούν τα συμβατικά όρια του αξιωματικού, επαναπροσδιορίζοντας τα κλασικά στοιχεία του παιχνιδιού μέσω της καλλιτεχνικής έκφρασης. Αυτή η φιγούρα χρησιμεύει ως απόδειξη ότι το σκάκι δεν είναι απλώς μια μάχη του μυαλού, αλλά μια αισθητική εμπειρία με βαθιά οπτικά και πνευματικά επίπεδα.
Σκακιστικός ελέφαντας της εποχής των Τιμουριδών
Αυτό το χειροποίητο σκαλιστό πέτρινο έργο απεικονίζει την ιστορική μετάβαση από τον παραστατικό ρεαλισμό στην ισλαμική αφαίρεση. Το ξεχωριστό σχήμα με τα “δύο κέρατα” είναι μια συμβολική αναπαράσταση των χαυλιόδοντων ενός ελέφαντα, ένα σχέδιο που εξαπλώθηκε σε όλη τη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο. Ενώ οι Άγγλοι υιοθέτησαν αργότερα το όνομα “Bishop”, οι Ισπανοί διατήρησαν την αρχική αραβική ρίζα ως Alfil (Ο ελέφαντας) και οι Γάλλοι εξέλιξαν φωνητικά τον όρο σε Le Fou. Αυτό το κομμάτι παραμένει μια μαρτυρία για τη διαρκή κληρονομιά του αρχικού χαρακτήρα του ελέφαντα και το παγκόσμιο πνεύμα του παιχνιδιού.
Κομμάτι ελέφαντα από τη Νισαπούρ, 9ος αιώνας
Παρόμοιου σχήματος ελέφαντες χρησιμοποιήθηκαν στην Ισπανία και εμφανίζονται ως εικόνες σκακιού στο Libro del Acedrez που γράφτηκε τον 13ο αιώνα στην Ισπανία.
