Μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ορισμένα τμήματα της σημερινής Ρουμανίας - συγκεκριμένα η περιοχή που είναι γνωστή ως Τρανσυλβανία - ανήκαν στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία που κυβερνούσε η δυναστεία των Αψβούργων. Μπορεί να υποτεθεί ότι μέσω αυτής της σύνδεσης η αυστριακή κουλτούρα των καφενείων και τα κοινά σετ σκακιού του λεγόμενου στυλ του καφενείου της Βιέννης βρήκαν επίσης το δρόμο τους προς το νότιο Βασίλειο της Ρουμανίας, όπου το σετ αυτό χρησιμοποιήθηκε τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα. Το σετ είναι κατασκευασμένο από περιστρεφόμενο ξύλο, η μία πλευρά είναι φυσική, ενώ η άλλη έχει επικαλυφθεί με μαύρη λάκα. Παρουσιάζει ορισμένα σχεδιαστικά χαρακτηριστικά κοινά με τα προαναφερθέντα σετ της Βιέννης, ιδίως τα στέμματα των βασιλισσών, τα οποία έχουν σχήμα καπέλου, τους αξιωματικούς με κεφάλια σε σχήμα σφαίρας σε αντίθετο χρώμα ή τους στιβαρούς πύργους. Αυτό που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι το ασυνήθιστο σχήμα του βασιλιά, το στέμμα του οποίου στην επάνω πλευρά στενεύει σε ένα επίμηκες τελείωμα που ολοκληρώνεται με μια μικρή σφαίρα, σχεδόν σαν να κάθεται ένα μικρό πιόνι στην κορυφή του στέμματος του βασιλιά. Το σετ παρουσιάζει κάποια σημάδια εντατικής χρήσης. Ορισμένα από τα κομμάτια φαίνεται να έχουν αντικατασταθεί, αλλά αυτό δεν μειώνει τη συνολική εντύπωση. Η εικόνα και το κείμενο προέρχονται από τη συλλογή Langer.