فراتر از ایدئولوژی‌ها: گروه دوبروونیک ۱۹۵۰

این مجموعه که به‌طور ویژه برای نهمین المپیک شطرنج در سال ۱۹۵۰ در یوگسلاوی خلق شد، یکی از رادیکال‌ترین انقلاب‌های طراحی در تاریخ شطرنج را به نمایش می‌گذارد. این مجموعه که توسط نقاش و مجسمه‌ساز مونته‌نگری، پتر پوتشِک، طراحی شده بود، هدفش پس از جنگ جهانی دوم، متحد کردن جهان از طریق قدرت یکپارچه‌کنندهٔ بازی بود. با در نظر گرفتن این هدف، تمام نمادهای مذهبی عمداً حذف شدند: صلیب سنتی بالای مهرهٔ شاه با یک کرهٔ ساده جایگزین شد و شیار روی مهرهٔ فیل که نماد تاج اسقفی بود، حذف گردید.

این طراحی “سکولار” و فراگیر، شطرنج را از نمادی از ادیان خاص به اثری هنری جهانی تبدیل کرد. این طرح که به‌طور مشهور توسط بابی فیشر به‌عنوان “بهترین مجموعه‌ای که تا به حال روی آن بازی کرده‌ام” ستایش شد، تا آنجا که او اصرار داشت در مسابقه تاریخی ۱۹۹۲ خود مقابل اسپاسکی از آن استفاده شود، به‌عنوان وعده‌ای عمیقاً زیبایی‌شناسانه در هنر صنعتگری برای آینده‌ای صلح‌آمیز و مدرن ایستاده است.

شوری فراتر از مرزها: میراث شطرنج سوبوچی

این مجموعه که در شهر مرزی سوبوچی جان گرفته و در کارگاه‌های افسانه‌ای سوبوزان ساخته شده است، نمادی قدرتمند از دوران طلایی یوگسلاوی در دنیای شطرنج است. این مهره‌ها نماینده دورانی هستند که شطرنج به عنوان یک فرهنگ عامیانه واقعی در هر خانه، مدرسه و پارک عمومی ریشه دوانده بود. این مهره‌ها که زیبایی‌شناسی ساده، بادوام و باوقار صنایع دستی بالکان را به دوش می‌کشند، داستان چگونگی تحول شطرنج از یک سرگرمی نخبگان به یک زبان اجتماعی مشترک را روایت می‌کنند که تمام اقشار جامعه را متحد ساخت. مجموعه سوبوچیچ همچنان یک پل فرهنگی جاودانه است، جایی که هنر و استراتژی به هم می‌پیوندند.