ஆசிட்ரெக்ஸ் மற்றும் அஜெட்ரெஸ் ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான வேறுபாடு, இந்த விளையாட்டின் அசல் அரபுப் பெயரைத் தழுவிக்கொள்ள முயன்றபோது, ஸ்பானிய மொழி அடைந்த ஒலி மாற்றத்தை விளக்குகிறது:
Aசெட்ரெக்ஸ் (13 ஆம் நூற்றாண்டு): இது மன்னர் அல்போன்சோ X-ன் 1283 ஆம் ஆண்டு சிறப்புரையில் பயன்படுத்தப்பட்ட முதன்மை எழுத்துப்பிழை ஆகும், சதுரங்கப் புத்தகம். இந்த நேரத்தில், அரபு மொழியிலிருந்து பெறப்பட்ட “ஷ” ஒலியை ஒலிநயமாகப் பதிவு செய்ய “c” (e-க்கு முன்) மற்றும் “x” ஆகியவை பயன்படுத்தப்பட்டன. சதுரங்கம்.
அஜெட்ரேஸ் (15 ஆம் நூற்றாண்டு): மொழி பரிணமித்தபோது, அந்த “sh” ஒலி, நவீன, தொண்டைக் குரல் “j” ஆக மாறியது (the ஜோட்டாலூயிஸ் ராமிரெஸ் டி லூசெனா தனது மைல்கல் படைப்பை 1497-ல் வெளியிடும் நேரத்தில், எழுத்துக்கூட்டல் நவீன வடிவத்தை நோக்கி மாறியிருந்தது.
ஒலிப்பெயர் மாறிக்கொண்டிருந்த அதே நேரத்தில், விதிகளும் ஒரு புரட்சிகரமான சக்திவாய்ந்த விரிவாக்கத்திற்கு உட்பட்டு, ஆட்டத்தின் வேகத்தை முற்றிலுமாக மாற்றிவிட்டன. இந்த மாற்றத்தை, லூசெனாவின் 1497 ஆம் ஆண்டு படைப்பில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள இரண்டு அமைப்புகள் சிறப்பாக வரையறுக்கின்றன:
எல் வியெஜோ (பழைய வழி): இது அசெட்ரெக்ஸின் பாரம்பரிய இடைக்கால விதிகளைக் குறிக்கிறது, அங்கு இந்த விளையாட்டு மெதுவான, நிலைப்பாட்டிற்கான போராட்டமாக இருந்தது. இந்த அமைப்பில், இப்போது நாம் டாமா என்று அழைக்கும் காயை அல்ஃபெர்ஸா (அரசரின் ஆலோசகர்) என்று அழைத்தனர், அது சதுரத்தின் குறுக்கே ஒரே ஒரு சதுரத்திற்கு மட்டுமே நகரக்கூடியதாக இருந்தது. அதே நேரத்தில், பாரம்பரிய அல்ஃபில், மற்ற காய்களைத் தாண்டி, சதுரத்தின் குறுக்கே சரியாக இரண்டு சதுரங்களுக்குத் துள்ளக்கூடியதாக மட்டுமே இருந்தது.
டே லா டாமா (நவீன வழி): இந்த “புதிய” ஆட்ட பாணி சதுரங்கத்தை ஒரு “வேகமான, தந்திரமான, மற்றும் வெடிக்கும்” மோதலாக மாற்றியது. இந்த விதிகளின் கீழ், அல்ஃபெர்ஸா “டாமாவால்” மாற்றப்பட்டது, இது எல்லா திசைகளிலும் வரம்பற்ற வரம்பைப் பெற்றது. நவீன அல்ஃபில், முதலை போன்ற சோதனைத் துண்டுகளுக்கு ஒரு காலத்தில் ஒதுக்கப்பட்ட சக்திவாய்ந்த நகர்வை ஏற்றுக்கொண்டு, ஒரு கட்டுப்பாடற்ற கோணலைக் கடக்கும் துண்டாகவும் உருவானது.
ஸ்பானிய இலக்கியத்தில் “அல்லிஃபில்” என்ற பெயருக்கு “வரம்பற்ற கோணல்” நகர்வின் மாற்றம், இடைக்கால “ஷத்ரஞ்ச்” இலிருந்து நவீன சதுரங்கத்திற்கான ஒரு முக்கிய திருப்பத்தைக் குறிக்கிறது. கிங் அல்ஃபான்சோ X-இன் “லிப்ரோ டி லோஸ் ஜூகோஸ் (1283)” முதன்முதலில் முதலை (Crocodile) எனப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட காயின் மூலம் வரம்பற்ற கோணல் நகர்வை அறிமுகப்படுத்தியது.முதலை), நிலையான 8×8 விளையாட்டில் இந்த இயக்கத்திற்கு “அல்ஃபில்” என்ற பெயர் 15 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி வரை மீண்டும் பயன்படுத்தப்படவில்லை.
அல்போன்சோ X-இன் “லிப்ரோ டி லோஸ் ஜூகோஸ்"“, நிலையான ஆல்ஃபில் இன்னும் பாரம்பரிய இடைக்கால காயாகவே இருந்தது, அது செங்குத்தாக சரியாக இரண்டு சதுரங்களைத் தாண்டி குதிக்கும். இருப்பினும், அல்போன்சோ “கிராண்டே அசெட்ரெக்ஸ்" என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு விரிவாக்கப்பட்ட 12×12 வகையைச் சேர்த்தார்.“ (மகத்தான சதுரங்கம்), இதில் “முயல்” எனப்படும் ஒரு புதிய காயைக் கொண்டிருந்தது (முதலை).
இயக்கம்: ஆமை நவீன காயின் நகர்வைப் போலவே நகர்ந்தது—தடைகள் இல்லாத குறுக்குக் கோடுகளில் எந்தத் தூரத்தையும் சறுக்கிச் சென்றது.
உத்வேகம்: வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்தப் பெயரை ஒரு புகழ்பெற்ற தூதரகப் பரிசுடன் தொடர்புபடுத்துகின்றனர்: 1260-ல் எகிப்து சுல்தானிடமிருந்து அல்போன்சோ X-ன் மகளுக்கு திருமண நிச்சயதார்த்தத்தின் ஒரு பகுதியாக அனுப்பப்பட்ட ஒரு உயிருள்ள முதலை. இந்த முதலின் இயற்கை அளவு மர உருவ மாதிரியானது, “லகாർடோ" என்று அறியப்படுகிறது.“, இன்றும் செவிக் கatedralில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறது.
சுமார் 1475-ல் “வாலென்சியன் சீர்திருத்தத்தை”த் தொடர்ந்து, நிலையான 8×8 ஆட்டத்தில் வரம்பற்ற சாய்ப்பாதை நகர்வுக்காக “அல்ஃபில்” என்ற பெயர் அதிகாரப்பூர்வமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
ஸ்காட்ச் டி'அமோர் (சு. 1475): இந்த வலென்சிய கவிதை நவீன சதுரங்க விதிகளை விவரிக்கும் முதல் இலக்கியப் படைப்பாகும். இது இந்த காய்க்கு “மேலும் ஆற்றல்மிக்க பங்கு” இருப்பதாக வெளிப்படையாகக் கூறுகிறது, மேலும் இது குறுக்குவாட்டில் அதன் சக்திக்கு ஏற்ப பல சதுக்கங்களை நகரக்கூடியது. கவிதையில், இந்த காய்கள் ஏற்கனவே “அல்ஃபில்” (வலென்சிய/கெட்டலான் மொழியில்) என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன, இது பழைய “ஜம்ப்பர்” என்பதிலிருந்து புதிய “ஸ்லைடர்” என்பதற்கு இந்தக் காலகட்டத்தில் பெயர் மாற்றப்பட்டது என்பதை விளக்குகிறது.
சதுரங்கப் போட்டிகளின் புத்தகம் (1495) பிரான்செஸ்க் விசென்ட் எழுதிய இந்தத் தொலைந்துபோன புத்தகம், நவீன சதுரங்கம் குறித்த முதல் трактат எனக் கருதப்படுகிறது. ஐபீரிய தீபகற்பம் முழுவதும் புதிய நகர்வுக்கான “அல்ஃபில்” என்ற பெயரை இது தரப்படுத்தியதாக நம்பப்படுகிறது.
வாலென்சியன் இலக்கியத்திற்குப் பதிலாக குறிப்பாக காஸ்டிலியன் (ஸ்பானிஷ்) இலக்கியத்தைத் தேடுகிறீர்கள் என்றால், நவீன நகர்வுக்கான “அல்ஃபில்” என்பதன் முதல் உறுதியான பயன்பாடு இதனுள் உள்ளது:
காதல்களின் மீள்நிகழ்வு மற்றும் சதுரங்கக் கலை (1497): லூயிஸ் ராமிரெஸ் டி லூசெனா எழுதிய இது, காஸ்டிலியன் மொழியில் நவீன சதுரங்கம் பற்றிய, இதுவரை கண்டறியப்பட்ட மிகப் பழமையான அச்சிடப்பட்ட புத்தகமாகும்.
லூசெனா இந்த காயை அல்ஃபில் (அல்லது ஆர்ஃபில்) என்று குறிப்பிடுகிறார், மேலும் “புதிய” விதிகள் (de la dama) மற்றும் “பழைய” விதிகள் (el viejo) ஆகியவற்றுக்கு இடையே வேறுபடுத்துகிறார். அல்ஃபான்சோவின் “கrokodil” காய்க்கு முதலில் ஒதுக்கப்பட்ட நகர்வை, “புதிய அல்ஃபில்” இப்போது சாய்தளத்தில் குறுக்கே நகர்வதன் மூலம் திறம்பட உள்வாங்கிக் கொள்கிறது என்பதை அவர் உறுதிப்படுத்துகிறார்.
இன்று இரண்டு சொற்களும் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், ஸ்பானிய சதுரங்க இலக்கியத்தில் “டமா” மற்றும் “ரெய்னா” என்பதற்கு இடையேயான தேர்வு, இடைக்கால விளையாட்டிலிருந்து நவீன சதுரங்கத்திற்கான மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது மற்றும் மொழிசார்ந்த குழப்பத்தைத் தவிர்ப்பதற்கான நீண்டகால முயற்சியைப் பிரதிபலிக்கிறது.
பொதுவான இலக்கியப் பார்வையில், “ரெய்னா” (ராணி) என்ற சொல், சதுரங்கக் காயின் தரப்படுத்தப்பட்ட பெயராக ஆவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே, ஸ்பானிய தொடர்பான சதுரங்கக் கவிதைகளில் தோன்றியது.
11 ஆம் நூற்றாண்டு (ஷெகல்): ஸ்பானிய ரபி“ஆபிரகாம் இப்ன் எஸ்ரா” 11 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ஒரு கவிதையை எழுதினார், அதில் அந்தப் படைப்பை “ என்று குறிப்பிட்டார்.“ஷெகல்” (ராணி என்பதற்கான எபிரேயச் சொல்).
நடுக் காலம் காதல் காவியம்: ஜேக்கபஸ் டி செசோலிஸின் ஒழுக்கநெறி நூல்களின் செல்வாக்கின் கீழ், இந்தப் படைப்பு அடிக்கடி ’ என்று குறிப்பிடப்பட்டது.“ரெஜினா” லத்தீன் மற்றும் “ரேனா“ ஆரம்பகால ரோமானஸ் மொழிகளில், அது இன்னும் பலவீனமான, ஒரு-சதுர கோண நகர்வுடன் நகர்ந்த போதிலும்,“அல்ஃபெர்ஸா“.
15 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், இன்று நாம் அறிந்த சக்திவாய்ந்த “வரம்பற்ற” காயை உருவாக்க விதிகளில் மாற்றம் செய்யப்பட்டபோது, ஸ்பானிஷ் трактатах விருப்பமான சொல் உண்மையில் “ரெய்னா” அல்ல, "டமா"வாக இருந்தது.
சதுரங்கப் போட்டிகளின் புத்தகம் (1495) வலென்சியாவில் ஃபிரான்செஸ்க் விசென்ட் என்பவரால் எழுதப்பட்ட இது, நவீன சதுரங்கம் பற்றிய முதல் அச்சிடப்பட்ட புத்தகம் எனக் கருதப்படுகிறது. இது “டமா"வில் கவனம் செலுத்தியது.“ (லேடி) மற்றும் “புதிய” இயக்க விதிகளைத் தரப்படுத்திய பெருமைக்குரியவர்.
காதல்களின் மீள்நிகழ்வு மற்றும் சதுரங்கக் கலை (1497): லூயிஸ் ராமிரெஸ் டி லூசெனா நவீன விளையாட்டை (தே லா டாமா) வரையறுக்க “டாமா“ என்ற சொல்லை வெளிப்படையாகப் பயன்படுத்தினார். அவர் “ரெய்னா” என்ற சொல்லை அரிதாகவே பயன்படுத்தினார், ஏனெனில் இந்த விளையாட்டு பெரும்பாலும் “அரசியின் சதுரங்கம்” என்று அழைக்கப்பட்டது (இது பெரும்பாலும் காஸ்டிலேயின் முதலாம் இசபெல்லா மகாராணியுடன் தொடர்புடையது).
ஆட்டமானது அதன் ஆரம்ப “சீர்திருத்த” காலத்தைக் கடந்து சென்றபோது, பிரதான ஸ்பானிய சதுரங்க இலக்கியத்தில் “ரெய்னா”விற்கான மாற்றம் 16 ஆம் நூற்றாண்டில் மேலும் அடிக்கடி நிகழத் தொடங்கியது.
ரூயி லோபஸ் டி செகுரா (1561): தனது அடிப்படை நூலான, “லிப்ரோ டி லா இன்வென்சியோன் லிபரல் ய ஆர்டே டெல் ஜோகோ டெல் அஜெத்ரேஸ்”-இல், ரூய் லோபஸ் இரண்டு சொற்களையும் பயன்படுத்தினார், இருப்பினும் “டமா“ வழிமுறை விளக்கங்களில் தொழில்நுட்ப ரீதியாக ஆதிக்கம் செலுத்தியது.
“R” மோதல்: தொழில்நுட்ப சதுரங்க இலக்கியத்தில் “டாமாவை” “ரெய்னா” முழுமையாக மாற்றாததற்கு முக்கிய காரணம் சதுரங்கக் குறியீடாகும். ஸ்பானிஷ் குறியீட்டில், “ரெய்” (மன்னர்) “R“ என்ற எழுத்தைப் பயன்படுத்துகிறது. குழப்பத்தைத் தவிர்க்க, ராணிக்கு “டாமாவிற்காக“ “D” என்ற எழுத்து ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
