تا پیش از جنگ جهانی اول، برخی از بخش‌های رومانی امروزی – به ویژه منطقه‌ای که به ترانسیلوانی معروف است – به امپراتوری اتریش-مجارستان تحت سلطنت دودمان هابسبورگ تعلق داشت. می‌توان فرض کرد که از طریق این ارتباط، فرهنگ قهوه‌خانه‌های اتریشی و مجموعه‌های شطرنج رایج به سبک موسوم به ’قهوه‌خانه وین» نیز راه خود را به پادشاهی جنوبی رومانی باز کردند، جایی که این مجموعه در سال‌های آغازین قرن بیستم مورد استفاده قرار می‌گرفت. این مجموعه از چوب تراش‌خورده ساخته شده است که یک طرف آن طبیعی و طرف دیگر با لاک سیاه پوشانده شده است. این مجموعه دارای برخی ویژگی‌های طراحی مشترک با مجموعه‌های وینه‌ای مذکور است، به‌ویژه تاج‌های ملکه که به شکل کلاه هستند، فیل‌ها با سرهای کروی به رنگ مخالف یا رُک‌های مستحکم. آنچه به ویژه جالب است، شکل غیرمعمول شاه است که تاج آن در قسمت بالایی به یک سرپیشانی کشیده شده با یک گوی کوچک در بالا باریک می‌شود، تقریباً انگار که یک سرب کوچک بر فراز تاج شاه نشسته است. این مجموعه نشانه‌هایی از استفاده‌ی زیاد را نشان می‌دهد. به نظر می‌رسد برخی از مهره‌ها تعویض شده‌اند، اما این موضوع از تأثیر کلی آن نمی‌کاهد. تصویر و متن از مجموعه لانگر گرفته شده است.