Benjamin Franklins essay uit 1786, “The Morals of Chess”, herdefinieerde het spel als een essentieel hulpmiddel voor persoonlijke ontwikkeling en intellectuele deugdzaamheid. Franklin geloofde dat schaken meer was dan een tijdverdrijf; het was een oefening in vooruitzien, omzichtigheid en voorzichtigheid-kwaliteiten die hij essentieel achtte voor succes in zowel het privéleven als de publieke diplomatie. Tijdens het tijdperk van de Verlichting bezocht Franklin beroemde schaakcafés zoals Café de la Régence in Parijs. Deze ruimtes dienden als de oorspronkelijke sociale netwerken van die tijd, waar het spel strenge debatten en de uitwisseling van revolutionaire ideeën mogelijk maakte en een brug sloeg tussen de werelden van wetenschap, politiek en filosofie.
Franklins fascinatie voor de intellectuele grenzen van het spel leidde tot een historische ontmoeting met de Mechanische Turk, 's werelds beroemdste schaakautomaat. Tijdens een wedstrijd in Parijs in 1783 testte Franklin zijn vaardigheden tegen de machine, die de obsessie van de Verlichting met mechanische rede illustreerde. De Turk reisde uiteindelijk naar de Verenigde Staten en vond zijn uiteindelijke thuis in het Peale Museum (en later het Chinese Museum) in Philadelphia. Het bleef tientallen jaren een belangrijk onderdeel van de wetenschappelijke cultuur van Pennsylvania voordat het in 1854 bij een brand verloren ging. Deze erfenis van menselijk vernuft en machine-intelligentie blijft een fundamenteel verhaal voor tentoonstellingen die het snijvlak van geschiedenis, games en de evolutie van intelligentie onderzoeken.
Op de foto speelt Benjamin Franklin schaak. Kunstwerk door Edward Harrison May, 1867
