Тивкиот дуел на турските шах-табли (дама) во кафеаните е анатолска интелектуална дисциплина која се издвојува од нејзините западни еквиваленти преку своите уникатни правила. Во оваа верзија, фигурите се движат ортогонално напред и настрана, наместо дијагонално, создавајќи линеарен и далеку поагресивен стратешки пејзаж. Во древни градови како Шанлиурфа, дама не е само натпревар меѓу двајца играчи; тоа е колективен социјален ритуал придружен со аромата на запарен чај, коментарите на набљудувачите и часови длабока анализа.
Културата на мајсторство и далекувидост Во дамската култура на Урфа, величината на играчот се мери не само според победите, туку и според тоа колку потези однапред може да “види”. Симетричната битка од шеснаесет фигури го достигнува својот врв кога една фигура ќе стигне до последниот ред за да стане “Дамa” (крал), стекнувајќи ја моќта да доминира на целата табла. Отпор кон дигиталниот бран на 21-от век, оваа традиција останува жива лекција за трпение и далекувидност, пренесувана низ генерации во историските базарџиници на Урфа.
